Środki Ostrożności - Merit Medical Proguide Gebrauchsanweisung

3. Wybór odpowiedniej długości cewnika zależy wyłącznie od decyzji lekarza. Aby uzyskać prawidłowe umieszczenie końcówki, ważny jest dobór cewnika o
odpowiedniej długości. Po wstępnym wprowadzeniu tego cewnika, a przed użyciem, zawsze powinna być wykonana rutynowa fluoroskopia, aby potwierdzić
właściwe umieszczenie.
PRZYGOTOWANIE MIEJSCA ZABIEGU
1. Pacjent powinien być ułożony w zmodyfikowanej pozycji Trendelenburga, z odsłoniętą górną częścią klatki piersiowej i głową lekko obróconą w stronę przeciwną
do miejsca wkłucia.
2. Dla zlokalizowania żyły szyjnej wewnętrznej należy poprosić pacjenta o uniesienie głowy z łóżka, co uwidoczni mięsień mostkowo-obojczykowy. Nakłucie żyły
powinno zostać wykonane na wierzchołku trójkąta utworzonego między dwiema głowami mięśnia mostkowo-obojczykowego. Wierzchołek powinien znajdować
się nad obojczykiem na szerokość około trzech palców.
3. Przygotować i utrzymać sterylne pole podczas całego zabiegu, zgodnie ze standardowym protokołem dla wyrobów wszczepianych obowiązującym w danej placówce.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Należy zachować ogólne środki ostrożności podczas wprowadzania i utrzymywania przyrządu. Ze względu na ryzyko związane z
narażeniem na patogenami przenoszonymi przez krew, pracownicy ochrony zdrowia powinni zawsze zachować standardowe środki ostrożności dotyczące
kontaktu z krwią i płynami ustrojowymi podczas opieki nad wszystkimi pacjentami. Należy zawsze przestrzegać zasad postępowania aseptycznego.
4. Przygotować sterylne pole i miejsce dostępu przy użyciu zatwierdzonego roztworu przygotowawczego i standardowych technik chirurgicznych.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Tam gdzie to możliwe, postępować zgodnie ze standardowymi protokołami szpitalnymi.
5. (Jeśli dotyczy) Znieczulić miejsce wprowadzania cewnika i drogę tunelu podskórnego.
DOSTĘP ŻYLNY I WPROWADZENIE PROWADNIKA
1. Wytyczne K-DOQI zalecają wykonywanie zabiegu pod kontrolą USG.
UWAGA: Zalecane jest zastosowanie dostępu mini („mikronakłucie"). Należy przestrzegać wytycznych producenta dotyczących prawidłowej techniki
wprowadzania.
Wykonać nakłucie igłą wprowadzającą z dołączoną strzykawką i wprowadzić ją do żyły docelowej, zgodnie z kierunkiem przepływu krwi. Delikatnie aspirować w
trakcie wprowadzania. Zaaspirować niewielką ilość krwi, aby upewnić się, że igła jest prawidłowo umieszczona w żyle.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: W przypadku aspiracji krwi tętniczej należy usunąć igłę i natychmiast ucisnąć to miejsce. Trzymać ucisk przez co najmniej 15 minut. Przed
ponowną próbą kaniulacji żyły należy upewnić się, że krwawienie ustało i nie powstał krwiak.
2. Po wprowadzeniu do żyły, należy wyjąć strzykawkę, pozostawiając igłę na miejscu i umieścić kciuk nad złączką igły, aby zminimalizować utratę krwi i/lub ryzyko
zatoru powietrznego.
3. Wprowadzić dalszy koniec prowadnika ze znacznikami do złączki igły (lub złączki introduktora „mini access") i wprowadzić go do naczynia.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Jeśli używamy dostarczonego drutu z końcówką „J", należy wciągnąć końcówkę drutu z powrotem do prostownicy, tak aby odsłonić tylko
końcówkę drutu.
4. Wsuwać prowadnik, aż jego końcówka znajdzie się w miejscu połączenia żyły głównej górnej i prawego przedsionka.
OSTRZEŻENIE: Jeśli prowadnik przejdzie do prawego przedsionka, może dojść do zaburzeń rytmu serca.
PRZESTROGA: Nie należy wsuwać prowadnika lub cewnika dalej w przypadku napotkania nietypowego oporu.
PRZESTROGA: Nie należy na siłę wkładać ani wyjmować prowadnika z żadnego elementu. Drut może ulec złamaniu lub rozpleceniu. Jeśli prowadnik zostanie
uszkodzony i musi zostać usunięty podczas wprowadzania igły (lub koszulki induktora), prowadnik i igła powinny zostać usunięte razem.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Wprowadzana długość prowadnika zależy od wymiarów pacjenta i zastosowanej lokalizacji anatomicznej.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Oznaczenia głębokości prowadnika pomogą określić głębokość wprowadzenia. Zawsze należy potwierdzić prawidłową pozycję prowadnika
za pomocą fluoroskopii.
5. Wyjąć igłę (lub introduktor „mini access"), pozostawiając prowadnik na miejscu. Podczas zabiegu należy trzymać prowadnik stabilnie. Najpierw należy usunąć
igłę wprowadzającą.
PRZYGOTOWANIE CEWNIKA I POSZERZANIE DROGI PODSKÓRNEJ
1. Usunąć mandryn usztywniający ze światła żyły.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Cewnik ProGuide jest pakowany z mandrynem usztywniającym prowadnik celem łatwiejszego umieszczenia go techniką over-the-wire i
nie jest używany w technice wprowadzania z rozrywanym introduktorem (użycie elementu usztywniającego opisano dziale „Technika wprowadzania 2").
2. Przepłukać każdy kanał solą heparynizowaną i zacisnąć oba dreny przedłużające przed wprowadzeniem cewnika.
OSTRZEŻENIE: Bezpośrednio przed użyciem cewnika należy zaaspirować roztwór heparyny z obu jego kanałów, aby zapobiec systemowej heparynizacji pacjenta.
OSTRZEŻENIE: Aby zminimalizować ryzyko zatoru powietrznego, należy trzymać cewnik zawsze zaciśnięty, gdy nie jest używany, lub kiedy jest podłączony do
strzykawki, kaniul dożylnych lub linii naczyniowej.
OSTRZEŻENIE: Pacjenci wymagający wentylacji mechanicznej są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia odmy opłucnowej podczas kaniulacji żyły
podobojczykowej.
PRZESTROGA: Nie zaciskać dwukanałowej części trzonu cewnika. Zacisnąć tylko przezroczyste dreny przedłużające.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Zaciskać cewnik wyłącznie za pomocą dostarczonych zacisków drenów.
3. Wyznaczyć miejsce ujścia zewnętrznego cewnika na ścianie klatki piersiowej, około 8-10 cm poniżej obojczyka, to jest poniżej i równolegle względem miejsca
wkłucia do żyły.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Tunel o szerokim, łagodnym łuku zmniejsza ryzyko zagięcia cewnika. Długość tunelu powinna być na tyle krótka, aby by złączka
rozwidlająca nie wchodziła do ujścia zewnętrznego, a jednocześnie na tyle długa, aby mankiet znajdował się (minimalnie) 2-3 cm od miejsca otwarcia skóry.
4. Wykonać małe nacięcie na ścianie klatki piersiowej w miejscu pożądanego ujścia zewnętrznego tunelizowanego cewnika. Nacięcie powinno być wystarczająco
szerokie, aby pomieścić mankiet, około 1 cm.
5. Wypreparować na tępo wejście dla białego mankietu, umożliwiającego wrastanie tkanek, do podskórnego tunelu od ujścia zewnętrznego cewnika. Powinno
sięgać połowy odległości między nim a wejściem do żyły, (minimalnie) około 2-3 cm od ujścia zewnętrznego.
OSTRZEŻENIE: Nie należy nadmiernie rozszerzać tkanki podskórnej podczas tunelowania. Nadmierne rozszerzenie może opóźnić lub uniemożliwić zarastanie
mankietu.
6. Drugie nacięcie wykonać powyżej i równolegle do pierwszego, w miejscu wprowadzenia żyły. Powiększyć skalpelem otwór w skórze i wypreparować na tępo
małą kieszonkę, w której zmieści się mała pętla cewnika pozostająca po usunięciu rozrywanej koszulki („złączka").
7. Podłączyć tunelizator do światła kanału żylnego cewnika. Przesunąć końcówkę cewnika przez połączenie typu tri-ball, aż do oparcia się na ograniczniku koszulki.
8. Nasunąć koszulkę tunelizatora na cewnik, upewniając się, że rękaw obejmuje kanał tętniczy. Zmniejszy to opór w tunelu podskórnym, podczas przechodzenia
wybrzuszenia apozycyjnego i portu tętniczego przez tkankę.
9. Za pomocą tępo zakończonego tunelizatora delikatnie wprowadzić cewnik i połączenie tunelizatora do ujścia zewnętrznego i utworzyć tunel podskórny od ujścia
zewnętrznego cewnika do wejścia do żyły.
PRZESTROGA: Tunel należy wykonać uważając, by nie uszkodzić okolicznych naczyń. Unikać tunelowania przez mięśnie.
PRZESTROGA: Nie należy ciągnąć ani szarpać drenów cewnika. W przypadku oporu, dalsze preparowanie na tępo może ułatwić wprowadzenie. Cewnik nie
powinien być przepychany przez tunel.
10. Po tunelizowaiu cewnika, tunelizator można usunąć, przesuwając koszulkę tunelizatora od cewnika i ściągając tunelizator z jego dalszej końcówki.
PRZESTROGA: Wykonywać lekkie ruchy skrętne, aby uniknąć uszkodzenia cewnika.
PRZESTROGA: Aby uniknąć uszkodzenia końcówki cewnika, należy trzymać tunelizator prosto i nie wyciągać go pod kątem.
PRZESTROGA: Przed przystąpieniem do zabiegu należy sprawdzić, czy końcówka cewnika nie jest uszkodzona
WPROWADZENIE ROZRYWANEGO INTRODUKTORA Z ZAWOREM
PRZESTROGA: Koszulka nie jest przeznaczona do tworzenia pełnego dwukierunkowego uszczelnienia ani do stosowania w tętnicach.
PRZESTROGA: Koszulka ma zminimalizować utratę krwi, ale nie jest zaworem hemostatyczynym. Zawór może znacznie
zmniejszyć szybkość przepływu krwi, ale utrata krwi przez zawór wciąż może wystąpić.
1. Wprowadzić rozszerzacz naczynia do koszulki do miejsca, gdzie nasadka rozszerzacza zawija się nad osłoną zaworu,
mocując rozszerzacz do koszulki.
UWAGA - Opcjonalne rozszerzenie:
• Niektórzy lekarze praktykują rozszerzenie żyły przed wprowadzeniem rozrywanego introduktora dla ułatwienia
wprowadzania.
• Nawlec rozszerzacz(e) na koniec prowadnika i wprowadzić do żyły ruchem obrotowym, aby ułatwić przejście przez
tkankę.
PRZESTROGA: Podczas przechodzenia rozszerzacza(y) przez tkankę i do naczyń krwionośnych, należy uważać, aby
prowadnik nie wsunął się dalej w głąb żyły.
2. Utrzymując pozycję prowadnika w żyle, przesunąć zablokowany zespół rozrywanego introduktora z rozszerzaczem na
odsłonięty prowadnik i do żyły.
OSTRZEŻENIE: Nigdy nie pozostawiać koszulki jako cewnika stałego. Doprowadzi to do uszkodzenia żyły.
3. Utrzymując koszulkę w miejscu, oddzielić nasadkę rozszerzacza od osłony zaworu koszulki, przez potrząsanie nasadką
rozszerzacza tak, aby zdjąć go ze złączki.
Delikatnie wyjąć rozszerzacz i drut z koszulki, pozostawiając na miejscu introduktor z zaworem.
UWAGA: Pozostawienie prowadnika po usunięciu rozszerzacza może doprowadzić do nieszczelności zaworu.
PRZESTROGA: Należy uważać, aby nie wsunąć rozdwojonej koszulki zbyt głęboko do naczynia, ponieważ ewentualne
zagięcie mogłoby spowodować zablokowanie cewnika.
ZAKŁADANIE CEWNIKA DO DIALIZY
1. Wsunąć dalszą część cewnika przez koszulkę introduktora z zaworem i wprowadzić go do żyły.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI: Aby zminimalizować zaginanie się cewnika, może być konieczne wprowadzanie go
stopniowo, trzymając w pobliżu koszulki.
2. Wsunąć końcówkę cewnika aż do połączenia żyły głównej górnej i prawego przedsionka.
3. Po wsunięciu i ustawieniu cewnika, zdecydowanym ruchem szarpnąć za skrzydełka obudowy zaworu w
płaszczyźnie prostopadłej do osi długiej koszulki, tak aby rozdzielić zawór i oddzielić go częściowo od cewnika.
PRZESTROGA: Nie rozrywać części koszulki pozostającej w naczyniu. Aby uniknąć uszkodzenia naczyń, należy
odciągnąć koszulkę do tyłu tak daleko, jak to możliwe i rozrywać koszulkę tylko po kilka centymetrów na raz.
4. Całkowicie usunąć koszulkę z ciała pacjenta i z cewnika.
5. Pozostałą pętlę cewnika („złączka") wcisnąć delikatnie do podskórnej kieszonki powstałej w miejscu wejścia do żyły.
OSTRZEŻENIE: Cewniki należy wszczepiać ostrożnie, unikając tworzenia kątów ostrych, które mogłyby utrudnić przepływ
krwi lub zatkać światło cewnika.
TECHNIKA WPROWADZANIA (1) - PODSTAWOWE CZYNNOŚCI //
PRZEZSKÓRNE WPROWADZENIE DO ŻYŁY SZYJNEJ WEWNĘTRZNEJ
PRAWEJ ZA POMOCĄ ROZRYWANEJ KOSZULKI INTRODUKTORA Z ZAWOREM