Adaptacyjna Krzywa Grzewcza - Bosch Src 100 Rf Installations- Und Bedienungsanleitung

6.4

Adaptacyjna krzywa grzewcza

Jeśli wybrano typ regulacji Wg temp. w posz. pom., to funkcja
Adaptacyjna krzywa grzewcza jest aktywna. Ustalenie temperatury
zasilania następuje automatycznie lub zależnie od zapotrzebowania.
• Automatycznie
Nie trzeba wprowadzać klasycznych parametrów krzywej grzewczej,
np. punktu początkowego ani końcowego.
• Zależnie od zapotrzebowania
System poprzez samodzielną naukę i w sposób ciągły ustala
wymaganą krzywą grzewczą, aby zapewnić żądane temperatury
zadane w pomieszczeniu i eksploatować źródło ciepła z maksymalną
wydajnością. W przypadku zmiany warunków ramowych system
zawsze dopasowuje się do nowych okoliczności.
Temperatury zasilania i powrotu odgrywają kluczową rolę w wydajności
źródeł ciepła. W zależności od rodzaju źródła ciepła, pompy ciepła lub
kotła kondensacyjnego, temperatury zasilania i powrotu mają różną
wagę.
• Temperatura zasilania ma w przypadku pomp ciepła duży wpływ na
wydajność.
– Obniżenie temperatury zasilania tylko o 1 K powoduje w
przypadku pompy ciepła powietrze-woda wzrost wydajności o
ok. 2–4% (zależnie od urządzenia).
– Obniżenie temperatury powrotu o 1 K powoduje wzrost
wydajności tylko o 1% (zależnie od urządzenia).
• Kotły kondensacyjne są wyjątkowo wydajne, gdy pracują w zakresie
kondensacji, a tym samym wykorzystują efekt kondensacji. W tym
celu temperatura powrotu musi być maksymalnie niska. Obniżenie
temperatury zasilania o 5 K powoduje w przypadku kotła
kondensacyjnego wzrost wydajności o ok. 2% (zależnie od
urządzenia). Dlatego też temperatura powrotu ma szczególne
znaczenie.
Na tej podstawie można wysnuć dla celu regulacji pod kątek wydajności
i komfortu następujące wnioski:
• Wydajność pompy ciepła: temperaturę zasilania utrzymywać na
możliwie niskim poziomie
• Wydajność kotła kondensacyjnego: w miarę możliwości zapewnić
pracę w zakresie kondensacji
• Komfort: w celu zapewnienia komfortu utrzymywać temperaturę
zasilania na tak wysokim poziomie, jak to konieczne.
Ustawione przez obsługującego temperatury zadane w pomieszczeniu
w poszczególnych pomieszczeniach są osiągane poprzez odpowiednie
dopasowanie przez system temperatury zasilania. Jeśli obsługujący
zwiększy temperaturę zadaną w pomieszczeniu z np. 20 °C na 21 °C, to
wymagana będzie nieco wyższa temperatura zasilania. Temperatura
zasilania zmieni się wówczas np. z 30 °C na 32 °C. Obniżenie
temperatury zadanej w pomieszczeniu np. z 20 °C na 19 °C
spowodowałoby odwrotnie obniżenie temperatury zasilania np. z 30 °C
na 28 °C.
Po uruchomieniu system uczy się optymalnej krzywej grzewczej osobno
dla każdego pomieszczenia (indywidualne regulatory do pojedynczego
pomieszczenia). Punkt początkowy (krzywa grzewcza przed adaptacją)
jest przy tym zawsze taki sam:
• Punkt początkowy: T = 20 °C przy T
ZAS.
• Punkt końcowy: maksymalna temperatura obiegu grzewczego przy
T = -15 °C (np. 45 °C, ustawiane w sterowniku systemowym
A
UI 800)
• Konstrukcyjna temperatura w pomieszczeniu: 20 °C
SRC 100 RF – 6721856014 (2024/11)
= 20 °C
A
W oparciu o dane źródła ciepła (jak np. aktualna temperatura zasilania)
oraz dane indywidualnego regulatora do pojedynczego pomieszczenia
(jak np. temperatura zadana w pomieszczeniu i zmierzona temperatura
w pomieszczeniu) następuje uczenie zapotrzebowania na ciepło dla
każdego pomieszczenia, a tym samej wymaganej temperatury zasilania.
W sytuacji normalnej początkowy proces uczenia jest zakończony już po
kilku dniach.
/ °C
ϑ
VL
50
45
40
35
30
25
20
+20 +10
0010047182-001
Rys. 18 Krzywa grzewcza przed i po adaptacji (wykres uproszczony)
Temperatura zasilania
ϑ
VL
Temp. zewnętrzna
ϑ
A
[1] Krzywa grzewcza przed adaptacją
[2] Przykład krzywej grzewczej po adaptacji
Szczegółowy opis funkcji
1
2
0 –10 –20
ϑ / °C
A
207